EYLÜL BİTERKEN

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Rabia Tokatlıoğlu şiirinde;

Eylül, akşamın cebinden
Son sarı ışığı çıkarıp gidiyor,
Göğün yüzünde ince bir pas
Yolların omzunda üşüyen rüzgâr.

Yapraklar düşüyor takvimden
Sanki zamansız kopmuş kısa ömür.
Ardından bir başkası
Hepsi de başka vedânın
Sessizce mühürlenmiş kıssası.

Bahçeler susuyor yavaşça
Güller kokusunu içine çekiyor,
Güneş, yorgun bir kuş gibi
Ufkun kırık dalına konuyor.

Eylül giderken
Bazı aşklar yeniden sızlıyor içimizde,
Özlemler küllenen ocakta
Ansızın kanıyor

Ve anlıyoruz
Mevsimler yalnız ağaçlardan değil,
İnsanın tâ içinden geçiyor
Biraz sarartıp anıları,
Sessizliği çoğaltıyor.

Sonra gece iniyor kente
Eylül, avuçlarında bir kaç yaprak,
Gözlerinde dinmeyen bir yağmurla
Kapısını kapatıyor sonbaharın.

Biz kalıyoruz
Cebimizde yarım kalmış günler,
Dilimizde söylenmemiş bir kaç söz,
Ve içimizde
Hangi mevsime ait olduğunu bilmediğimiz
İnce, buruk kırmızımtrak bir hüzün.