YER GÖK MAVİ

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Zeki Baştürk makalesinde;

Maviyi severim ben…
Öyle sıradan bir renk değildir mavi benim için. Bir renkten çok daha fazlasıdır. Bir duygudur, bir özlemdir, bir tutkudur. Bazen başımı kaldırıp gökyüzüne baktığımda içimi kaplayan huzur, bazen denizin sonsuzluğuna dalıp gittiğimde yüreğime dolan özgürlük duygusudur mavi. Bazen de uzaklara gitme isteği, bazen hiç tükenmeyen bir umuttur.

Mavi gökyüzüdür.
Bulutların arasından gülümseyen güneşin altında, uçsuz bucaksız bir mavilik uzanır başımızın üzerinde. Nereye kadar gider, nerede biter bilinmez. Belki de bu yüzden severim maviyi. Sınır tanımadığı, sonu görünmediği, insanın düşlerine kanat taktığı için…
Başımı kaldırıp gökyüzüne baktığımda içimdeki sıkıntıların biraz olsun dağıldığını hissederim. Gökyüzü bana, yaşamın bütün karmaşasına karşın umut etmekten vazgeçmemeyi öğretir. Çünkü bulutlar geçicidir. Fırtınalar diner. Güneş yeniden doğar. Mavi, bütün karanlıklara inat, bir yerlerde hep varlığını sürdürür.

Mavi denizdir.
Kıyısında saatlerce oturabileceğim, dalgalarının sesini dinleyebileceğim, ufuk çizgisinde gökyüzüyle kucaklaşmasını seyredeceğim sonsuz bir güzelliktir. Denizin mavisine bakarken insan, kendini gündelik yaşamın telaşından uzaklaştırır. Düşüncelerini dalgalara bırakır. İçindeki yorgunluğu rüzgâra verir.
Hele bir de deniz sakinse… Güneş ışıkları suyun üzerinde gümüşten yollar açıyorsa… Martılar özgürlüğün şarkısını söylüyorsa… İşte o zaman dünya biraz daha yaşanılır gelir insana.

Mavi sonsuzluktur.
Ucu bucağı görünmeyen bir düş ülkesidir. İnsanın kendini aşma isteğidir. Henüz gidilmemiş yollar, keşfedilmemiş kıyılar, gerçekleşmeyi bekleyen düşlerdir. Maviye baktıkça uzakları düşünürüm. Uzakları düşündükçe yeni umutlar yeşerir içimde.

Mavi özgürlüktür.
Gökyüzünde kanat çırpan kuşların özgürlüğü… Denizlerin üzerinde yol alan gemilerin özgürlüğü… Düşüncelerini korkmadan dile getiren insanların özgürlüğü…
Özgürlük, insanın kendi gökyüzüne sahip olmasıdır. Korkmadan düşünebilmesi, konuşabilmesi, yaşayabilmesidir. Başkasının hakkına dokunmadan kendi yolunu seçebilmesidir. İşte bu yüzden maviyi özgürlükle özdeşleştiririm ben. Çünkü mavi, hiçbir duvarın ardına sığmaz. Hiçbir sınırın içinde hapsolmaz. Hep daha ötelere çağırır insanı.

Mavi umuttur.
Yarınlara duyulan inançtır. Karanlığın sonsuza dek sürmeyeceğini bilmektir. Bütün olumsuzluklara karşın güzel günlerin geleceğine inanmaktır. Bir çocuğun gözlerindeki pırıltı, bir annenin yüreğindeki beklenti, bir öğretmenin öğrencilerine bağladığı gelecek umududur mavi.
Umutsuz yaşanmaz ki!

İnsan bazen yorulur, kırılır, üzülür. Yaşamın yükü ağırlaşır omuzlarında. Ama bir bakar gökyüzüne, bir dalar denizin mavisine… İçinde küçücük de olsa bir ışık yanar. İşte o ışık, umudun ta kendisidir.

PVe mavi, benim için bir başka anlam daha taşır.
Mavi, Atatürk’ün gözleridir.
Atatürk’ün gözlerinde gördüğüm kararlılığı, aydınlığı ve geleceğe duyulan inancı düşünürüm. O gözlerde bağımsızlığa adanmış bir yaşamın izlerini, bir ulusun yeniden doğuşunu, çağdaş ve özgür bir ülke kurma ülküsünü görürüm.
O gözler, karanlıktan aydınlığa uzanan bir yolun işaretidir.

Bir ulusun bağımsız yaşama kararlılığıdır. Bilimin, aklın ve aydınlanmanın yol göstericiliğidir. Cumhuriyet’in çocuklarına duyulan güvendir.
Atatürk’ün gözlerindeki maviyi düşündüğümde, onun bizlere emanet ettiği Cumhuriyet’i anımarım. Özgür düşüncenin, laik eğitimin, eşit yurttaşlığın ve çağdaş yaşamın değerini yeniden anımsarım. Çünkü mavi yalnızca bakılacak bir güzellik değil, uğruna emek verilecek değerlerin de rengidir.

Ben maviyi severim.
Gökyüzü olduğu için severim. Deniz olduğu için severim. Sonsuzluğu, özgürlüğü ve umudu çağrıştırdığı için severim. Atatürk’ün gözlerini anımsattığı, Cumhuriyet’in aydınlık yarınlarına duyduğum inancı beslediği için severim.
Bazen bir kıyıda oturup denizi seyrederken, bazen başımı kaldırıp gökyüzüne bakarken, bazen de uzaklara dalıp giderken içimden aynı sözcükler geçer:
Mavi… Mavi… Yine mavi…

Dilerim, çocuklarımızın gökyüzü hep mavi olsun. Denizlerimiz kirlenmesin, doğamız solmasın. İnsanlar korkmadan konuşsun, özgürce düşünsün. Barışın, kardeşliğin ve adaletin ışığı hiç sönmesin.

Dilerim, umutlarımızın rengi solmasın.
Gökyüzümüzden maviyi, yüreğimizden umudu, yaşamımızdan özgürlüğü eksik etmeyelim. Çünkü bilirim ki mavi, yalnızca gökyüzünün ve denizin rengi değildir. Mavi, insanın içinde büyüttüğü güzel yarınların da rengidir.

Yer gök mavi olsun!
Gökyüzüyle deniz kucaklaşsın. Özgürlükle umut buluşsun. Atatürk’ün aydınlık düşleri, Cumhuriyet’in çocuklarının yüreğinde yaşamayı sürdürsün.

Maviyi severim ben…
Hem de çok severim!