Ne Mümkün Çocuğum

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı şair Mine Ebçem şiirinde;

Ne zaman gözlerimi kapatsam,
buğulu bakışların düşer aklıma.
Gitme der yüreğin, kal der sessizce;
acıyla gülümseyen yüzün
derin sancılar bırakır içimde.

“Ne mümkün çocuğum…”

Bu yürek sancıları kahreder beni.
Çaresizce zamana bırakmak her şeyi,
beklemek…
Ve her geçen gün biraz daha özlemek.

“Ne mümkün çocuğum…”

Öyle değil bebeğim.
İnan, ben de isterdim;
hem de her şeyden çok,
yanında olmayı, elini tutmayı,
saçlarını okşamayı.

Dualarım seninle.
Şu gönlüme söz geçirmek,
şu hasreti susturmak…

“Ne mümkün çocuğum…”

Sakın karanlıktan korkma annem.
Ben karanlığın tam içindeyim.
Sakın uyurken üzerini açma.
Ellerim çok uzakta sana yetişmeye.

Saçların okşanmak isterse,
bedenin bir kucak ararsa,
yüreğin şefkat diye sızlarsa;
boş gözlerle beni arama çocuğum.

Sen güçlü olacaksın.
Sen yalnızlığa alışacaksın.
Hiç kimseye boyun eğmeden,
başını öne eğmeden yaşayacaksın.

Sabırla büyüyeceksin çocuğum,
sabırla…

Ve bir gün anlayacaksın;
en büyük sevgiler bazen
yanında olamadan da sevebilmektir.

Sabırla büyüyeceksin çocuğum,
sabırla…