Koyun Can Derdinde, Kasap Et Derdinde

Bir köyde traktör sustu mu, yalnızca bir makine durmaz.
Toprak küser, ekmek eksilir, umut ağırlaşır. Borcu nedeniyle traktörüne el konulan köylü, yalnızca bir aracı değil; geçimini, onurunu ve yarınını yitirir. İneği icra yoluyla alınan çiftçi, ahırdan çıkan hayvanla birlikte sesini de kaybeder.

Bu ülkede kırsalın sesi artık çok kısık. Çünkü borç, yalnızca cüzdanı değil; boğazı da sıkıyor.

Tam da böyle bir zamanda; insanlar geçim derdindeyken, çiftçi toprağını terk etmenin eşiğindeyken, iktidardan bir milletvekilinin çıkıp kayak yapmayı önermesi, lüks bir otelin tanıtımını yapması, toplumun belleğinde tek bir deyimi bütün çıplaklığıyla yeniden canlandırıyor:
Koyun can derdinde, kasap et derdinde.

Siyaset, halkın yarasına merhem olmak için vardır. Ancak merhem yerine vitrin süren bir anlayış egemense, bu artık temsil değil; açık bir kopuştur. Köylünün ayağında çamur varken, siyasetin ayağında kayak takımı varsa; burada yalnızca ekonomik değil, derin bir ahlaki uçurum vardır.

Bir ülkede üretici borç nedeniyle traktörünü kaybediyorsa, o ülkede tarım politikası çökmüş demektir. Buna rağmen siyaset hâlâ “tanıtım”, “imaj” ve “gösteri” peşindeyse; sorun yalnızca ekonomi değil, vicdandır.

Kayak pistleri bembeyaz olabilir;
ama köylünün defteri kapkaradır.
Lüks oteller ışıl ışıl parlayabilir;
ama ahırlarda umut sönmektedir.

Halk çözüm bekler. Destek bekler. Anlayış bekler.
Ama karşısına çıkan; toprağı bilmeyen, borcun ağırlığını tanımayan, yoksulluğun soğuğunu hissetmemiş bir siyaset diliyse, insanlar şu soruyu sormakta haklıdır:
“Bizi kim temsil ediyor?”

Bu topraklar, emeğiyle yaşayanların omuzlarında yükselir.
O omuzlar çökerse, vitrin ayakta kalmaz. Kayak pistleri dolu olsa da sofralar boşsa; o kalkınma sadece afişlerde kalır.

Unutulmamalıdır:
Koyun can derdindeyken, kasabın et derdiyle uğraşması; yalnızca adaletsizlik değil, ayıptır.
Ve ayıp, en çok susuldukça büyür.

Zeki Baştürk
Bursa Vatan Medya Grubu Köşe Yazarı