“Bazen Bir Kelime Bile Bir Melektir”

Yazan: Hasan Mesut Ekmen

Dünyanın dört bir yanı karanlıkla çevrili; savaşlar, krizler, yoksulluk ve insanlık dışı görüntülerle dolu bir çağda yaşıyoruz. Umut, çoğu zaman pusuda, bir köşeye sinmiş gibi… Ancak her şeye rağmen, insan kalbinin derinliklerinde hâlâ bir umut ışığı yanıyor: iyilik, merhamet ve dostluk arayışı.

İnsan bazen bir tebessüme, içten bir söze, anlayış dolu bir omza ihtiyaç duyar. Ve bir gün, hiç beklemediği bir anda, bir dost sesiyle karşılaşır… O dost bazen tanıdık bir yüzdür, bazen bir öğretmen, bazen de yolunu aydınlatan bir yol arkadaşı. Bazen de o kişi, bir “melek” gibi gelir. Ruhunu sarar, seni anlar, yalnızlığını paylaşır.

İşte o “iyilik meleği”, çoğu zaman görünmeyen bir kahramandır. O, bir davranıştan, bir cümleden, bir bakıştan ibarettir. Küçücük bir destekle büyük farklar yaratır. Birinin yolunu aydınlatan bir kelime, bir gönlü onaran bir selam, bazen bir meleğin ta kendisidir.

Belki de bu dünyayı değiştirecek olan şey, tam da budur: Birbirimize küçük iyilik melekleri olmak.
Ne olduğumuz değil, ne hissettirdiğimizdir asıl değerli olan.
Bir kalbe dokunmak, bir ruha umut vermek, bazen sadece bir kelimeyle bile mümkün…
Dostluk, yürekten gelen bir güçtür. Belki de gerçek dostluğu beklemediğimiz bir mesajda, bir yorumda, bir göz temâsında buluruz. Ve o an, dünya biraz daha yaşanır bir yer olur.

Hasan Mesut Ekmen’in kaleminden dökülen bu satırlar, bize unuttuğumuz bir hakikati hatırlatıyor:
İyilik bulaşıcıdır. Ve bazen, bir kelime bile bir melektir.