Yoksulun Çocuğu Okumasın mı?

Emekli ve Emekçi Dernekleri Federasyonu (EMEDFED) Örgütten ve Teşkilattan Sorumlu Genel Başkan Yardımcısı Alper Özüpak açıklamasında;

Bir ülkenin geleceği çocuklarıdır deriz, ancak o çocukların en temel ihtiyacı olan barınma ve beslenmeyi dahi sağlayamayan bir devlet düzeni ile karşı karşıyayız.

Bugün emeklinin, işçinin, memurun çocuğu şehir dışında üniversite kazansa dahi okuyamıyor. Çünkü yurt yok, kiralar ateş pahası, yemek ulaşılamaz durumda… Ay sonunu zor getiren milyonlarca aile, çocuğunu okutma imkânından mahrum bırakılıyor.

Siyasiler kürsülerden “fakirlik kaderdir” diyerek bu tabloyu normalleştirmeye çalışıyor. Oysa bu kader değil, bilinçli bir tercihtir. Kendi çocukları özel kolejlerde, yurtdışında en iyi koşullarda eğitim görürken, emekçilerin çocukları daha üniversitenin kapısına bile gelemeden hayattan koparılıyor.

Eğitim Hakkı: Sınıfsal Ayrıcalık Değil, İnsan Hakkıdır!

Bu ülkede emekli ve emekçinin çocuğuna aslında şunu söylüyorlar:
“Sen okuyamazsın!”
Çünkü babası lüks içinde yaşayan bir bürokrat değil…
Çünkü annesi üç-beş maaş alan bir siyasetçi değil…
Çünkü ailesinin tek geliri, açlık sınırının altında ezilen bir maaş…

Bir toplumda eşitlik, çocukların eşit eğitim hakkı ile başlar. Eğer emekçinin çocuğu okuyamıyorsa, o ülkenin geleceği çoktan çalınmış demektir.

Bugün gençleri çaresizliğe, işsizliğe, umutsuzluğa mahkûm eden bu düzenin yarını yoktur.

Görev Nettir!

 Devlet, özel okullara teşvik vermeyi bırakmalı, emekçinin çocuğu için yurt yapmalıdır.
 Üniversite öğrencilerine ücretsiz ve nitelikli yemek sağlanmalıdır.
 Eğitim, gelir durumuna göre değil, hakka göre verilmelidir.

Biz biliyoruz ki bir ülkenin gerçek kalkınması, fabrikalarda alın teri döken işçinin, emeklinin çocuğunun da okuyabilmesiyle mümkündür.

Bugün sesimizi yükseltmezsek, yarın emeklinin, emekçinin çocuğuna geleceğin kapısı kapalı kalacaktır.

Biz susmayacağız!
Biz itiraz edeceğiz!
Biz mücadele edeceğiz!

Çünkü bu ülkenin geleceği, emekçinin çocuğunun da okuyabildiği bir düzenle mümkündür.