“Ulaşım Değil Çile! Yaşlıya, Engelliye, Vatandaşa Zulüm!”

Toplu taşıma araçları özellikle yaşlılar, emekliler ve engelliler için hayati önem taşıyor. Ancak Bursa’daki belediye otobüslerinin oturma planı tam anlamıyla facia! Koltukların neredeyse tamamı tabandan 1 metre yukarıda. Yaşlı bir vatandaş bu basamaklara nasıl çıksın? Engelli bir birey, bastonuyla, tekerlekli sandalyesiyle nasıl o “güverteye” ulaşsın?

Bu nasıl mühendislik, bu nasıl şehircilik anlayışı?

Özellikle küçük otobüsler, yolcu taşımak için değil sanki insanları sakatlamak için tasarlanmış! Ergonomi sıfır, denge sıfır, insan hayatına saygı sıfır!

Ve gelelim meşhur “tırtıl”lara… Bugün mecburiyetten binmek zorunda kaldım. İçerisi resmen fırın! Klima çalışmıyor, camlar açılmıyor, insanlar su gibi terliyor. Görevliye klimayı açın dediğimde ise cevap:
“Kapılar sık açılıyor, klima yetersiz kalıyor, bu yüzden çalıştırmıyoruz.”
Pes! Bu konfor değil, sağlık için bir ihtiyaç! Bu kadar mı vatandaşı yok sayarsınız? Klima çalışmıyorsa sistemin, otobüsün ne anlamı kaldı?

Vergi veriyoruz, aidat veriyoruz, ulaşım kartı alıyoruz ama karşılığında gördüğümüz muamele: İhmalkârlık, vurdumduymazlık, saygısızlık!

Belediye yetkililerine açık çağrıdır: Ya bu sistem insan odaklı hale getirilir ya da bu halk eninde sonunda gereken cevabı sandıkta verir!
Halk; eziyet değil hizmet istiyor!
Ayıp yahu, gerçekten ayıp!