Özcan Kıvradım yazdı; BAYRAM!

Bayramlar, hepimiz için, tanıdıklarımızla ve sevdiklerimizle bir araya gelmemize vesile olan özel günlerdir. Akrabalarımızla ilişkilerimizin güçlenmesini sağlayan , tanıdıklarımızla bir araya gelerek güzel vakit geçirdiğimiz güzel zamanlardır aslında. Bayramlar bazen de aile bireyleri arasındaki küslük ve kırgınlıkların sona ermesi içinde önem taşımaktadır. Memleketinden uzakta olanlar içinde hasret gidermek, eski günleri yad etmek ve güzel zaman geçirmelerine vesile olmaktır. Bu nedenle bayramlar bizler için önemli günlerdir. Dini bayramlarımızı yılda iki defa kutluyoruz. Bayramlarımız birbirimizle olan ilişkilerimizi güçlendirir, dayanışma duygumuzu artırır ve toplumun sosyal yapısını olumlu yönde etkiler.
Bayramlar, ayrıca komşuların da bir araya gelmesini sağlar ve komşuluk ilişkilerinin güçlenmesine de katkıda bulunur. Bayramlarımız, ilişkilerimizin güçlendirmesinin yanısıra içimizdeki yardımlaşma, dayanışma, merhamet, duygularımızın ne kadar önemli olduğunu da anlamamızı sağlamaktadır.
Bazı okuyucularımın, çocukken ne güzeldi o eski bayramların tadı başkaydı diye düşündüğünü tahmin ediyorum. Evet bayramlıklarımız alınır yanı başımızda uyurduk hem heyecanlı ,hem de sevinçli bir şekilde. Annemizin hadi kalkın sabah oldu bugün bayram, kahvaltı hazır uyanın diye sesiyle uyanırdık, bazen de geç kalkınca küçük bir azarda yerdik, uykumuz çok tatlı olsa da bayramlar heyecanlı günlerdi bizler için. Hemen uyanır, bayramlıklarımızı giyerdik, büyüklerimizin ellerini öperdik, onlarda harçlık verirlerdi bizlere. El öpmeyi o yıllarda sevmezdim ama , harçlık almak için öperdim, Sonrasında gelen misafirler, hiç boş kalmazdı bizim ev, kalabalık sofralarda yediğimiz yemeklerin tadı hala damağımda… şimdi ise bir çoğumuz için bayram demek , otellerde tatil yapmak , bayram tatillerinizi dinlenerek ailelerden uzak, çekirdek aileler veya yakın arkadaşları ile tatil planlayanlar için ,bayramlar anlamlarını ve önemini kaybetmekte sanırım. Oysa ailesi olmayan yurtlar da büyüyen kimsesi olmayan çocuklarımızı da unutmamak gerekiyor. Yada yaşlı ve bakım evlerinde yaşamına devam etmek zorunda kalan yaşlılarımızı da, bu özel günlerde unutmayalım. Aslında onları ziyaret edebiliriz. Ne çok sevinirler değil mi? onların yüzünü güldürebilmek dualarını almak inanın bizlere de çok iyi gelecektir. Tabiki kimsesiz çocuklarımızı ve yaşlılarımızı sadece bayram gibi özel günlerde değil, fırsat buldukça ziyaret etmemiz gerekiyor. Güzel ve sevgi dolu ortamlarda büyüyen ve yaşayanlar ne kadar şanslılar değil mi?
Günümüzde artık çocuklarımız ve gençlerimiz maalesef cep telefonları veya bilgisayar başında odalarında yalnız bir şekilde geçiriyorlar bayramları. Şimdiki çocuklarla bizim çocukluğumuz arasında ne kadar çok fark var değil mi? Artık A sosyal olarak kendi başlarına her geçen gün yanlızlaşan çocuklarımız kimseyi ziyaret etmek istemiyorlar. Bayramın heyecanını yaşayamıyorlar .Bizlerde tanıdıklarımızın bayramlarını mesajla kutluyoruz bazen. Belki de çocuklarımız bizleri örnek alıyorlar. Aile olarak biz büyüklere büyük sorumluluklar düşmektedir. Bu bayram bir değişiklik yapmaya ne dersiniz?
Hepimizin bayramı kutlu olsun. İçimizdeki sevgi, hoşgörü, merhamet, heyecan ve umutla.
Özcan Kıvradım