Hatay’da 8 aydır yaşam mücadelesi veren depremzedeleriz.

Bizler 6 Şubat’ta yaşadığımız depremin katliama dönüştüğü Hatay’da 8 aydır yaşam mücadelesi veren depremzedeleriz.

Depremin ilk üç günü Hatay’da ses vardı, devlet yoktu. Şehrimiz, 50 binin üzerinde canımızla enkaz altında kaldı. Bugün depremin üzerinden neredeyse 8 ay geçti. Hala en temel insani ihtiyaçlarımızı birbirimizi yalnız ve çaresiz bırakmayarak, ülkenin dört bir yanından halkın dayanışmasıyla gidermeye, iyileşmeye, yaralarımızı sarmaya çalışıyoruz. Ancak depremin üzerinden aylar geçmesine rağmen barınma, beslenme, eğitim, sağlık, ulaşım gibi en temel kamusal hizmetleri herkes için, parasız, eşit, nitelikli, erişilebilir olarak sağlaması gerekenler yaşadıklarımızı görmezden gelmeye devam ediyor.

İşyerlerimiz hâlâ yıkık, işimiz hâlâ yok, nasıl geçineceğimizi soran yok ama “Artık borçlarınızı ödeyin” diye ihtar yollayanlar var. Önümüz kış, nasıl barındığımızı gören yok ama “Kaçak elektrik kullanıyorsunuz” diye çadırlarımıza sayaç takmanın derdine düşenler var. Şehrimiz asbestli toz altında, aşevleri yetersiz, hastaneler, okullar yetersiz, ulaşım yetersiz… Onlar “deprem bölgelerinde hayat normale dönüyor” diyor ama deprem bölgelerinde hayatlarını koca bir belirsizliğe çevirdikleri gencecik insanlar hayatlarına son veriyor. Devletin kontrolündeki konteynır kentte tek başına yaşarken ölen canımızdan üç gün sonra haberdar oluyorlar, son çare sığındığımız konteynerlar ilk yağmurda sular altında kalıyor ama sorun yok, her şey normal, her şey kontrollerinin altında!

Hatay’da 8 aydır “Yaşamak istiyoruz” diyen bizleri duymayan, görmeyen, yanımıza gelmeyen, hala nerede olduğunu bilmediğimiz bir devlet var. Evet biz depremde ölmedik, enkaz altında günlerce devleti beklerken ölmedik ama aylardır her gün hayatta kalma mücadelesi veriyoruz. Artık yeter!

Kimseden lütfedip yardım etmesini değil, hakkımız olanı istiyoruz.

Biz artık hayatta kalmak değil, insanca yaşamak istiyoruz!

Sesini duyan olmadığından can verenlerimiz için, yaşama hakkımız için, yalnız ve çaresiz hissettirdikleri her gün ve her anımız için, anılarımız için, elimizden alınan hayallerimiz için, çocuklarımız için, Hatay için, 6 Ekim’de Ankara’da Meclis önünde olacağız. Yaşam mücadelemizde 8 aydır yanımızda olan, derdimizi dert edinen, dayanışma gösteren herkesi bir kez daha yanımızda olmaya, sesimize ses olmaya çağırıyoruz.