Dolar 50,5697
Euro 55,5123
Altın 5.731,95
BİST 11.131,32
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Bursa 20 °C
Hafif Yağmurlu

Günaydın gün…

21.11.2026
A+
A-

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Canan Aslan makalesinde;

Şehrin en merkezinde, deremizin kenarından bir fotoğraf karesi. Huzurla, coşkuyla, heyecanla, bazen sükûnetle, bazen bir haber yetiştirircesine telaşla akan deremiz…

Yanındaki, küçücük hâliyle oldukça köklü bir kafenin dere kenarına derme çatma taşmış hâli ile… İlk ve asıl kısmı yüz yılın izlerini asilce taşıyan bir tarihi yapı. Ve genişletilmek üzere sürekli ilave edilen eklentiler. Prefabrik çatılar. O kadar pespaye, o kadar özensiz ki…

Hepimizin olan yerlerin kafe adı altında böylesine zapt edilmesini anlamakta zorlanıyorum.

Nasıl güzelmiş o eski muhallebiciler, kahvehaneler, çayhaneler… İnsanların buluşmak için en zarif kıyafetlerini giyip en güzel vakitlerini ayırdığı, sade, samimi, gürültüsüz mekânlar. Klasik musikimizin ya da dünya müzik kültürünün seçkin örneklerinin, hakiki sanat eserlerinin gönle şifa sunduğu, insanların ruhunu dinlendirdiği küçük mola yerleri…

Ne hâle geldi bu kültürümüz?
Özenimiz.
Zerafetimiz.

Giyim kuşamdan müziğe, dekorasyondan sunulan mönülere kadar değişen bir zevk anlayışı, bitmek bilmeyen bir gürültü, kaldırımlara taşmış masalar…

İnsanların huzur bulmaktan ziyade hem kendilerinden hem de bir şeylerden kaçtığı, kazanç kaygısının her şeyin önüne geçtiği mekânlara dönüştü bizim dinlenme ve huzur bulma yerlerimiz.

Derenin karşı kenarındaki kırk, elli yıllık apartmanlar da eski Bursa konaklarının yıkılıp yerine yapılan binalar. Onların da çok zevkli, çok estetik olduğu söylenemez ama onlar bile bugün eski bir kültürün temsilcisi olarak kaldılar.

Ağaçlardan deremizi pek göremiyorduk. Sanırım son fırtınalarda ağaçlarımızdan biri rüzgârın sertliğine dayanamamış olmalı ki deremiz biraz görünür olmuş, onunla birlikte o pespaye çatılar da daha bir göz önüne çıkmış.

Ne vardı yenilenirken estetiğimizi, zarafetimizi, kalitemizi, başkalarının gözüne, gönlüne de güzellik katma neşemizi kaybetmeseydik…

Sadece kendimizi, sadece kesemizi düşünmeseydik…

Ne vardı göze ve ruha huzur veren o görselliğimizi koruyabilseydik?

Nereden nereye geldik biz…

Kabirlerin bile güzelliğine, düzenine itina gösteren bir Peygamberin talebeleriydik biz. Güzelliği öğrenmeye adanmıştık. Elimizi attığımız her yeri güzelleştirmemiz gerekirken çirkinleştirir hâle geldik.

Biz neleri kaybettik, neleri düşürdük yol boyunca?

Geriye doğru yürüsek bulabilme umudumuz olur mu ki?

Kendimizi nerede kaybettik? Özümüzü nerede bıraktık?
Kimliğimizi nerede düşürdük?
Nerede hükümsüzleştik?

Biz ne hâle geldik…

Öylesine ayan beyan ki hâl-i pürmelâlimiz, bir “di mi?” ile destek aramak bile bu tasvir ve tespitte kabahat sayılacaktı…

Di mi?

BİR YORUM YAZIN

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.

Yüz Ağdası
Yeni Slow Radyo