ÇİÇEK AÇMAK İÇİN GEÇ DEĞİL

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Zeki Baştürk makalesinde;

Palmiyeyi hep yapraklarıyla tanıdık. Güneşe uzanan dalları, rüzgârla salınan yaprakları ve yazı anımsatan görüntüsüyle gözümüzün önünde hep bir yeşillik olarak durdu. Oysa bugün ona başka bir gözle bakıyorum.
Çünkü palmiye çiçek açmış.

İlk bakışta pek de gösterişli değil çiçekleri. Ne gül kadar alımlı ne de kokusuyla insanı kendine çeken bir çiçek. Yaprakların arasında, biraz alçakgönüllü , biraz da saklı duruyor. Fakat dikkatle bakınca insanın içinde başka bir duygu uyandırıyor: Yaşam , zamanı geldiğinde kendini mutlaka gösteriyor.

Palmiyenin bize anlatmak istediği tam olarak bu.
Her canlı kendi zamanını bekliyor. Kimi ilkbaharda, kimi yazda, kimi sonbaharda çiçekleniyor. Kimi de bizim çiçek açmasını hiç beklemediğimiz bir anda, sessizce güzelliğini ortaya koyuyor.

İnsan yaşamı da böyle değil mi?
Bazen yıllarca emek veriyoruz. Bekliyoruz. Çabalıyoruz. Fakat verdiğimiz emeğin karşılığını hemen göremiyoruz. “Artık bundan bir şey çıkmaz” dediğimiz bir anda, yaşam bize küçük bir sürpriz yapıyor. Tıpkı palmiyenin yaprakları arasından çıkıveren çiçekleri gibi… Demek ki geç kalmakla, zamanı gelmemek aynı şey değil.

Bir şeyin henüz gerçekleşmemiş olması, hiçbir zaman gerçekleşmeyeceği anlamına gelmiyor.
Palmiyenin çiçekleri bana biraz da insanları düşündürdü. Yaşamın belli dönemlerinde kendimizi yalnızca yapraklarımızla, yani dışarıdan görünen yanlarımızla değerlendiriyoruz. Oysa içimizde kimsenin görmediği çiçekler taşıyoruz. Yeter ki onları ortaya çıkaracak zamanı beklemeyi bilelim.
Belki yaşımız ilerledikçe bazı şeylerin bittiğini düşünüyoruz. Oysa doğa başka bir şey söylüyor: Yaşam devam ettiği sürece çiçek açmak olası.
Bazen bir kitapla, bazen bir dostlukla, bazen bir iyilikle, bazen yeni bir başlangıçla…
Ve bazen de bir palmiyenin yaprakları arasından sessizce yükselen çiçeklerle.

Bugün palmiyeye baktım.
Salt bir ağaç görmedim. Sabretmeyi, zamanı beklemeyi ve yaşamın şaşırtmalarına açık olmayı gördüm.

Çiçeklerin gösterişli olması gerekmiyor.
Önemli olan, yaşamın içinde hâlâ çiçek açabiliyor olmak. Sizin de yüreklerinizde sevgi çiçekleri açsın. Yaşamınız çiçekler gibi renkli geçsin.