AÇTIĞIN YARALARIMDAN ÖP BENİ

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Zeki Baştürk makalesinde;

Nursel Aras’ın “Açtığın Yaralarımdan Öp Beni ” adlı şiir kitabı, ilk bakışta ince hacmiyle okuru karşılayan; ancak sayfaları arasında dolaştıkça duygu yoğunluğu, toplumsal duyarlılığı ve kadınca bir içtenliğiyle derinleşen bir eser olarak dikkat çekiyor. Kanguru Yayınları tarafından yayımlanan 64 sayfalık bu kitap, şiirin hem bireysel hem de toplumsal yüzünü bir araya getiren bir yapıya sahip.

Kitabın adı bile başlı başına bir şiir gibi duruyor: Açtığın Yaralarımdan Öp Beni. Bu ad, sevginin, kırgınlığın, özlemin ve affedişin iç içe geçtiği bir duygusal iklimin habercisi. Nursel Aras, şiirlerinde yalnızca bireysel aşkları, ayrılıkları ya da özlemleri anlatmıyor; aynı zamanda yaşanan toplumsal acılara da ses veriyor.

Kitabın ilk sayfalarından itibaren okur, şairin duyarlık dünyasına davet ediliyor:
“hatırladığım yerde
ellerimde yeşerir yokluğun
incecik bir gül gibi”
Bu dizelerde yokluk, bir eksiklik değil; anımsandıkça yeniden filizlenen canlı bir duygu olarak karşımıza çıkıyor. Şair, özlemi somutlaştırırken gül imgesini kullanarak şiire zarif bir estetik katıyor.

Toplumsal acılar da şiirlerde önemli bir yer tutuyor:
“kıpkızıl nehirler akıyor
alnımın kıvrımlarına Kobani’den”
Bu dizeler, bireysel acının toplumsal yaralarla birleştiği noktayı gösteriyor. Şair yalnızca kendi kalbinin sesini değil, coğrafyanın sesini de duyuyor.

Kitap boyunca kadın, çocuk ve umut imgeleri sık sık karşımıza çıkıyor. Özellikle:
“bir kız çocuğu var oralarda
namlusuz şafaklara el sallayan”
dizeleri, savaşın ve şiddetin karşısına çocuk masumiyetini koyan güçlü bir şiirsel tavrı yansıtıyor.

Nursel Aras’ın şiirlerinde doğa da önemli bir anlatım aracına dönüşüyor. Yağmur, gökyüzü, dağlar, denizler, kuşlar ve güller yalnızca dekor değil; duyguların taşıyıcısı olarak işlev görüyor:
“hangi dağ
hangi deniz
hangi gökyüzü doldurur
giden sevgiliden kalan boşluğu”
Bu dizelerde ayrılığın yarattığı eksiklik, doğanın bütün genişliğine karşın doldurulamayan bir boşluk olarak anlatılıyor.

Kitabın en etkileyici şiirlerinden biri ise adını kitaba veren dizede saklı:
“gelirsen üfleme sakın
açtığın yaralarımdan öp beni”
Burada sitem ile sevgi, kırgınlık ile bağlılık aynı anda var oluyor. Yarayı açan da, onu iyileştirebilecek olan da aynı kişi. Şairin duygusal derinliği bu tür dizelerde belirginleşiyor.

Eserde yalnızca acı ve özlem yok; umut da var:
“bir gün doğu’dan ve batı’dan
bir pencere yeşerecek sabaha”
Bu dizeler, farklılıkların buluştuğu, barışın ve kardeşliğin mümkün olduğu bir geleceğe duyulan inancı yansıtıyor.

Kitabın ikinci bölümünün “Değiniler” başlığı altında toplanmış olması, şairin şiirsel dünyasını farklı gözlemler ve kısa düşünsel dokunuşlarla zenginleştiriyor. Böylece eser, yalnızca şiirlerden oluşan bir kitap olmaktan çıkıp bir duyarlık günlüğüne dönüşüyor.
Sonuç olarak Açtığın Yaralarımdan Öp Beni, sevdayı, özlemi, toplumsal acıları, kadın duyarlığını ve umudu bir araya getiren içtenlikli ve sıcak bir şiir kitabı. Nursel Aras, süslü söyleyişlere yaslanmadan, yalın ama etkili bir dille okurun kalbine dokunmayı başarıyor. Kitap, ince hacmine karşın uzun süre zihinde ve yürekte kalan dizeler taşıyor. Şiirin insanı hem kendisiyle hem de yaşadığı dünyayla yüzleştiren gücünü hissetmek isteyenler için okunmaya değer, sevimli olduğu kadar duygu yüklü bir eser.

Kalemine, yüreğine sağlık Nursel ARAS. Okurun çok olsun.