Güneşi Kalbime Koydum

Sabahın ilk ışıklarıyla uyandım güne… Güneşle birlikte içim aydınlandı. Bir sevinç, bir mutluluk, bir yaşama sevinci doldu içime. Sanki hayat yeniden başlamış gibi… Ve ben güneşi kalbime koydum.

Güneş, yalnızca gökyüzünü değil, gönlümüzü de aydınlatır. O, günümüzü güzelleştiren bir ışık olduğu kadar geleceğe dair umudun da sembolüdür.

Güneş, umuttur…
Özgür, bağımsız, mutlu ve insanca yaşanacak yarınlara olan inancımızdır.

Güneş, yaşama sevincidir…
Doğadaki tüm güzellikleri gözler önüne seren, içimizdeki karanlığı dağıtan, hayata daha sıkı sarılmamızı sağlayan bir güçtür.

Her sabah doğan güneş, aslında bize yeniden başlama cesaretini fısıldar. O ışığı kalbimize koyabildiğimiz sürece, umut da yaşam sevinci de bizimle olacaktır.

Zeki Baştürk
Bursa Vatan Medya Grubu Köşe Yazarı

GÜNEŞİ  KOYDUM KALBİME

Sabahın ilk ışıklarıyla uyandım güne. Güneşle içim aydınlandı.  Bir sevinç, bir mutluluk, bir yaşama sevinci doldu içime. Güneşi koydum kalbime.

Güneş, aydınlıktır. Günümüzü aydınlatır. Aydınlık gelecektir.
Güneş, umuttur. Özgür, bağımsız, mutlu, insanca yaşanacak günlerin geleceğine olan inançtır.
Güneş, yaşama sevincidir. Doğadaki tüm güzellikleri gözler önüne serer.

Güne, günaydın ile başlamak ne güzeldir. Gününüz aydın olsun demek, ne güzel bir dilektir.  “Güneşli günler göreceğiz çocuklar ” şarkısını birlikte söylemek  gelecek günlere olan umuttur, inançtır. Yaşama sevinci verir insana. Severim güneşi ve güneşli günleri.

Güneşi koydum kalbime. Çünkü bilirim ki güneşsiz hiçbir şey büyümez, yeşermez. Doğadaki her varlık güneşten beslenir.  İnsan da öyledir; içindeki ışığı yitirdiğinde, yaşamın bütün renkleri solmaya başlar.

Güneşi koydum kalbime.  Çünkü hep  umudu taşırım içimde. Her sabah yeniden doğan güneş gibi yeniden doğarım. Her sabah, yeni başlangıçları, yeni umutları muştular bana.  İçimizde taşıdığımız o sıcaklık, soğuğa karşı direncimizdir.

Güneşi koydum kalbime. Kalbimdeki güneş kimileyin  bir dostun  sıcak ve içten bakışından  doğar, kimileyin de  bir çocuğun gülüşünden. Kimi zaman  da kendi inadımdan, vazgeçmeyişimden… Ne olursa olsun, bilirim ki güneş karanlığın en inatçısına bile boyun eğdirir.

Yaşamın  zor sınavları karşısında  kimi zaman  üşür, umudunu  yitirmek üzere olur insan.  G İşte o an, içimdeki güneşe dokunurum. Ve anımsarım: Karanlık sonsuz değildir, sabah mutlaka gelir.

Güneşi kalbine koyan, aslında yaşamın kendisini kucaklar. Güneşli günler dilerim hepinize.

Zeki BAŞTÜRK