Gençlerimizin Hâli Harap… Tehlike Büyüyor!

Ali Yazır – Bursa Vatan Medya Grubu

Bir ülkenin geleceğini görmek istiyorsanız, çocuklarına bakın.

Bugün Türkiye’nin gençliği bir sessiz çığlık atıyor. Görmeyen gözlere, duymayan kulaklara… Ve belki de en acısı, duyarsızlaşmış kalplere.

Adalet Bakanlığı’nın 2024 verilerine göre, çocukların suça karışma oranı geçen yıla göre %9.8 oranında artmış. Tam 612.651 suç, çocuklar tarafından işlenmiş. Bu yalnızca bir sayı değil; her biri bir hayat, bir evlat, bir umut demekti. Ve biz bu umutları, göz göre göre kaybediyoruz.

• Suçların %40’ı yaralama…

• %16’sı hırsızlık,

• %8.2’si uyuşturucu ile ilgili…

• %4.6 tehdit, %4.2 genel tehlike suçları…

• Kalan %27 ise diğer suçlar.

Bunları yazarken elim titriyor. Çünkü bu rakamların arkasında öksüz bırakılmış hayaller, ilgisizlikten kurumuş çocuk kalpleri ve geleceğe küsmüş bir gençlik yatıyor.

Sokaklar Sahipsiz, Gençlik Savruluyor

Ekonomik sıkıntılar derinleştikçe, sokaktaki insanın morali bozuluyor. Bu bozulma önce davranışlara yansıyor, sonra umutlara. Çocuklar ve gençler, ailesinin geçim derdiyle, okulun yetersizliğiyle, toplumun ilgisizliğiyle baş başa kaldıkça; yönlerini kaybediyor, karanlık yerlere savruluyor.

Bugün bir çocuğun suç işlemesi yalnızca onun değil; toplumun, ailenin, okulun, devletin ve hepimizin sorumluluğudur. Çünkü çocuk, toplumun aynasıdır. Onların hatası, bizim eksikliğimizdir.

Çare Ne?

Çare sevgi.
Çare şefkat.
Çare, bu çocuklara “sen değerlisin” diyebilmekte. Onları sokaktan, yalnızlıktan, suça meyilli ortamlardan çekip alabilmekte.

Devletin ilgili kurumlarına çağrımdır: Gelin geç kalmadan bu gençliğe el uzatalım. Rehabilitasyon merkezleri, psikolojik destek, aile danışmanlığı, eğitici sosyal projeler, istihdam ve yönlendirme mekanizmaları… Ne gerekiyorsa, hemen şimdi.

Çünkü bir nesli kaybetmek, yalnızca istatistikleri kötüleştirmez…
Bir milleti karanlığa sürükler.

Unutmayalım…

Bir çocuk sevilmediği zaman, kalbi öfke ile dolar. Bir gencin gözüne umut koyamazsanız, o gözler başka yerlerde ışık arar. Bazen yanlışta, bazen suçta…

Lütfen, çocuklarımızı sevgisiz bırakmayalım.
Onlara elimizi uzatalım.
Bugün değilse, yarın çok geç olabilir.